W ramach współpracy  Galerii Arti Do Tuum, kawiarni Esze i Projektu Silnia we wnętrzach galerii artyści Projektu Silnia będą prezentowali swoje prace.

Dotychczas prezentowane były prace trzech artystów związanych z Projektem. pierwszy zaprezentował swoje video Bartosz Kokosiński

 Wojtek Kołacz (Otecki) stworzył dwa murale,
 Agnieszka Piksa komiks, 


wernisaż 31 lipiec 2010

        W ramach współpracy, Galerii Arti Do Tuum, kawiarni Esze i Projektu Silnia we wnętrzach galerii artyści Projektu Silnia będą prezentowali swoje prace.
 Bartek Kokosiński zaprezentował prace wideo w oknie galerii ulicy Józefa.

          Ciało i czas Filmy Kokosińskiego zdają się potwierdzać stanowisko Kanta, zgodnie z którym czas i przestrzeń nie mają charakteru empirycznego, lecz są doświadczeniami podmiotu. Jednocześnie pokazują, iż podmiot jest ciałem, które pozostało poza kadrem. W filmie zainspirowanym obrazami Petera Bruegela Starszego widzimy statyczny, rozległy krajobraz. Ludzie i pojazdy są wolno przemieszczającymi się punktami. Na każdym planie coś się dzieje, jednak wszystko wydarza się w nie-słychanie wolnym tempie. Kokosiński próbuje uwolnić film od ruchu/czasu i zmienić go w obraz. W pracy Bez tytułu przestrzeń ulega rozpadowi, ikony zaczynają się poruszać. W kadrze spotykają się osoby z różnych miejsc, epok, kodów, dyskursów. Mieszają się ze sobą, przenikają, patrzą na widza. Film Zakrzówek. Praca inspirowana obrazami Petera Bruegela Starszego nie powstałby bez nieruchomego ciała i dystansującego się oka, zaś praca Bez tytułu - bez dłoni przerzucającej kartki i bliskości spojrzenia. Czas i przestrzeń radykalnie zmieniają się w zależności od lokalizacji i dynamiki ciała. Pokazanie patrzącego ciała okazuje się jednak niemożliwe.
 (tekst: Elżbieta Sala) /Bez tytułu. 2008, DVD, 4:14min. /Zakrzówek. Praca inspirowana obrazami Petera Bruegela starszego,
 2008, DVD, 30:22 min.
 projekcja filmów odbywa się między godziną 20 a 23

 
          Urodzona w 1969, w Namysłowie. Studia na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1989-1994). Dyplom w pracowni prof. Włodzimierza Kunza w 1994.
Uprawia malarstwo sztalugowe, malarstwo ścienne, oraz rysunek i fotografie.
2006-2010 Kraków, Polska / Miami, USA
2005-2006 Londyn i Birmingham, Anglia
2000-2005 Miami, USA
1999-2000 Nowy Jork, USA
1998-1999 Los Angeles, USA
1995-1998 Vancouver, Kanada
1994-1995 Europa i Maroko (połtoraroczna podróż)
Wystawy indywidualne: Gibraltar 1995, Vancouver 1997
Wystawa zbiorowa: Pałac Sztuki, Kraków 1994
Prace w zbiorach prywatnych: w kraju, Szwajcarii, USA, Kanadzie, Hiszpanii, Portugalii, Gibraltarze, Italii, Wielkiej Brytanii, Finlandii i w Niemczech.

 
              W październiku 2006 roku galeria ADT prezentuje drugą wystawę z cyklu „Malujący architekci”
            Tym razem jest to profesor Krakowskiej Szkoły Wyższej im. F. Modrzewskiego Maria Ponikiewska- Arct.
    Znany jest dorobek naukowy oraz dydaktyczny Pani profesor. Mniej znane są jej prace malarskie. Ulubioną techniką artystki jest pastel. Maluje szybko i zdecydowanie. Widać ogromną wprawę w posługiwaniu się tą techniką. Maluje dla przyjemności, aby oderwać się od rzeczywistości i pokazać nam jakie piękne są kwiaty, przyroda ….. banał ? być może, ale jaki piękny, szczególnie w jesienne szare dni.

 

W moich doświadczeniach ze sztuką potoczność, codzienność domaga się „zakłócenia tradycyjnego porządku” a jest to właściwość naszej kultury: kto się z niej próbuje wyłamać ten do niej należy.
W grafice jest mi bliska idea „sztuki bez treści” czysto formalnej i działającej samym napięciem, wydestylowanej ze szczegółów. Grafiki są specyficznie beztreściowe, pojawiają się figury, ale są anonimowe, stanowią jakby pretekst do pokazania napięcia. To jest tak jak w gazecie, widzimy jakieś postaci, ale są one anonimowe, są jedynie sposobem wywołania napięcia, wstrząsu w czytelniku - są właśnie znakami.
Podobnie było też z moim malarstwem, było „malarstwem bez treści”, postaci były również anonimowe, szare, zamazane, stanowiące pretekst. Jednak w malarstwie wróciłem do podejścia bardziej instynktownego, bardziej podświadomego, wywodzącego się bezpośrednio z mojego dzieciństwa. Inspiracją stały się lata, kiedy inspirujący był cały mój ówczesny świat. Taki paradoks, który doprowadził do tego, iż większość moich rówieśników odnajduje w moich pracach z ostatniego cyklu pt.: „Kiedy byłem mały” elementy swojego dzieciństwa, wspólne i równie sentymentalnie się kojarzące. Patryk Lutomski

 

 
         Po ukończeniu studiów Jan Bujnowski rozpoczął pracę jako asystent–stażysta w pracowni swego mistrza — prof. Mieczysława Wejmana. Z powodu warunków bytowych opuścił jednak Kraków i na osiem lat wyjechał do Szczecina, gdzie zbierał doświadczenia z różnych dziedzin sztuki, co procentuje obecnie w jego działalności artystycznej. Uprawiał klasyczne malarstwo, wykonywał ilustracje książkowe, plakaty, monumentalne malarstwo reklamowe na ścianach budynków... z powodu braku dostępu do prasy graficznej tą dziedziną zajmował się sporadycznie.
  Podkreśla zresztą, że chociaż ukończył studia z zakresu grafiki, czuje się przede wszystkim malarzem.

 
       Oglądają szkice i większe prace na papierze Leszka Misiaka stajemy przed odkryciem jakieś tajemnicy, jakiegoś piękna zawartego w ciszy jego prawie już abstrakcyjnych pejzaży, trwających jakby w zatrzymanym czasie nieskończoności, w harmonii i subtelności, na jaką stać ludzką i artystyczną wrażliwość malarza. Odnajdujemy kontakt duchowy, którego istotą może być również najzwyklejszy odruch otwarcia i aprobaty dla odmienności bycia i widzenia drugiego człowieka oraz wczuwania się w jego wewnętrzny stanu ducha.

 
Prezentacja przedstawicieli krakowskiego malarstwa zorganizowana specjalnie dla przedstawicieli Museum Art of Meelwake oraz Institut Art of Chicago.

         W wystawie udział brali:Andrzej Bednarczyk, Krzysztof Kiwerski, Janina Kraupe, Jacek Sroka, Leszek Misiak, Paweł Taranczewski, Jacek Waltoś, Witold Urbanowicz, Stanisław Rodziński, Romuald Oramus, Andrzej Kapusta, Adam Wsiołkowski

 

Czasami wydaje mi się, że malowane tematy to tylko preteksty do rozrzewniających zestawień kolorystycznych .....

Jan Gołębiowski

 

Ludwik Pindel urodzony w Wadowicach w 1922 roku, gdzie ukończył Gimnazjum, a następnie liceum w Krakowie. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie kończąc ją dyplomem na Wydziale Malarstwa i Wydziale Pedagogicznym. Otrzymał dyplom Ministra Kultury i Sztuki za wybitne osiągnięcia. Pełnił funkcję wiceprezesa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.  Zmarł w 2001 roku w Krakowie.

200 wystaw indywidualnych i zbiorowych

     Jestem przekonany, że moje obrazy są

     Do oglądania, a nie do interpretowania.

     Po co analiza?

     Kwiaty przyjmujemy takie, jakie one są

     Mamy tylko prawo wyboru.  L.Pindel